چند روز فیلم ها رو نگه دارم؟ راهنمای واقعی هارد دوربین مداربسته
۱۰ آبان ۱۴۰۵
یک صحنه‌ی تکراری: کسی زنگ می‌زند و می‌گوید دو هفته پیش ماشینش در کوچه خط افتاده، و حالا می‌خواهد ضبط آن روز را ببیند. می‌رویم سر دستگاه، و قدیمی‌ترین تصویری که روی هارد مانده مربوط به نُه روز پیش است.
هیچ‌چیز خراب نشده. سیستم دقیقاً همان کاری را کرده که برایش ساخته شده: وقتی هارد پر می‌شود، از قدیمی‌ترین ضبط شروع می‌کند به پاک‌کردن و روی آن می‌نویسد. مشکل این است که کسی موقع خرید نپرسیده بود «چند روز باید باقی بماند؟»
این یکی از آن چیزهایی است که در پیش‌فاکتور دیده نمی‌شود، ولی تنها جایی است که اصلاً معلوم می‌شود این سیستم به چه کاری می‌آید.
سؤال را برعکس بپرس
اکثر مکالمه‌ها این‌طور شروع می‌شود: «هارد چند ترابایت بگیرم؟» این سؤال از وسط شروع شده.
سؤال درست این است: چند روز عقب‌تر باید بتوانم برگردم؟ جواب این، بسته به کاربری خیلی متفاوت است:
خانه‌ای که کسی همیشه آن‌جاست و اگر اتفاقی بیفتد همان روز می‌فهمد: یک هفته معمولاً کافی است.
مغازه و انبار، که اختلاف حساب و کم‌وکاستی ممکن است هفته‌ها بعد معلوم شود: دو هفته تا یک ماه.
خانه یا ویلایی که ماهی چند روز به آن سر می‌زنی: حداقل باید از فاصله‌ی بین دو سرزدنت بیشتر باشد، وگرنه عملاً هیچ ضبطی نداری.
آن مورد سوم را خیلی‌ها دیر می‌فهمند. اگر هر بیست روز یک بار به ویلا می‌روی و هاردت ده روز ظرفیت دارد، هر بار که می‌رسی، هر چه اتفاق افتاده قبلش پاک شده است.
چه چیزهایی تعداد روز را تعیین می‌کنند
حجم هارد فقط یکی از پنج عامل است. بقیه به تنظیمات برمی‌گردند، و خبر خوب این است که تنظیمات را می‌شود عوض کرد — هارد را باید خرید.
تعداد دوربین
ساده‌ترین عامل و مستقیم‌ترین: دو برابر دوربین، نصف تعداد روز. به همین دلیل اضافه‌کردن دو دوربین به یک سیستم موجود، بی‌سروصدا تعداد روزهای ضبط را کم می‌کند و معمولاً کسی به صاحبش نمی‌گوید.
کیفیت تصویر
هر چه رزولوشن بالاتر، حجم بیشتر. تفاوت یک دوربین دو مگاپیکسل و پنج مگاپیکسل در فضای مصرفی، حدوداً دو برابر است.
این یعنی لازم نیست همه‌ی دوربین‌ها یک کیفیت داشته باشند. درِ ورودی و صندوق ارزش رزولوشن بالا را دارند؛ دوربینی که فقط راهرو را نگاه می‌کند، نه. در مقاله‌ی آنالوگ یا تحت شبکه گفتیم که این تصمیم لازم نیست یکسان باشد — همین‌جا هم صدق می‌کند.
نوعِ فشرده‌سازی
دستگاه‌های جدیدتر روشی برای فشرده‌کردن تصویر دارند که با همان کیفیت، جای کمتری می‌گیرد — در حد نزدیک به نصف. اگر دستگاهت پشتیبانی می‌کند و روشن نیست، روشن‌کردنش از هر خریدی به‌صرفه‌تر است.
این تنظیم معمولاً در منوی دستگاه زیر بخش ضبط یا تصویر است و اسمش شبیه «نوع فشرده‌سازی» یا همان نام انگلیسی کدک است. اگر پیدایش نکردی، یعنی احتمالاً دستگاهت از نسل قبل است.
نرخ فریم
بیشتر دستگاه‌ها پیش‌فرض روی بالاترین نرخ فریم تنظیم‌اند، چون تصویر زنده روان‌تر دیده می‌شود. ولی برای چیزی که می‌خواهی بعداً به آن برگردی، نیمی از آن هم کافی است و تفاوتش را در عمل تشخیص نمی‌دهی.
این یکی از کم‌هزینه‌ترین راه‌های بیشترکردن تعداد روز است و تقریباً هیچ‌کس سراغش نمی‌رود.
ضبط دائم یا ضبط هنگام حرکت
و این مهم‌ترین است. سیستمی که فقط وقتی چیزی حرکت می‌کند ضبط می‌کند، در یک محیط معمولی می‌تواند دو تا سه برابر بیشتر نگه دارد. چون بیشتر ساعت‌های شبانه‌روز در بیشتر جاها، هیچ اتفاقی نمی‌افتد.
یک هشدار هم دارد: ضبط حرکتی اگر بد تنظیم شود، لحظه‌های اول را از دست می‌دهد یا با هر سایه و شاخه فعال می‌شود. دستگاه‌هایی که فرق آدم و گربه را می‌فهمند این مشکل را ندارند. اگر سیستمت این قابلیت را دارد، ترکیب «ضبط حرکتی + تشخیص انسان» معمولاً بهترین تعادل است.
یک حس تقریبی از عدد
اعداد دقیق به دستگاه و تنظیمات بستگی دارد، ولی برای اینکه بتوانی سر صحبت با فروشنده بفهمی عدد پیشنهادی‌اش منطقی است یا نه، این تقریب کارت را راه می‌اندازد.
یک دوربین دو مگاپیکسل، با فشرده‌سازی جدید، در حالت ضبط دائم شبانه‌روز، چیزی در حدود بیست گیگابایت در روز می‌نویسد. از همین یک عدد بقیه در می‌آید:
سیستم | مصرف روزانه (تقریبی) | یک ترابایت چند روز؟ |
|---|---|---|
۴ دوربین، ۲ مگاپیکسل، ضبط دائم | حدود ۸۰ گیگابایت | حدود ۱۲ روز |
۴ دوربین، ۵ مگاپیکسل، ضبط دائم | حدود ۱۶۰ گیگابایت | حدود ۶ روز |
۴ دوربین، ۲ مگاپیکسل، ضبط حرکتی | حدود ۳۰ گیگابایت | حدود یک ماه |
۸ دوربین، ۲ مگاپیکسل، ضبط حرکتی | حدود ۶۰ گیگابایت | حدود ۱۶ روز |
به سطر سوم و دوم نگاه کن. همان چهار دوربین، با یک تغییر تنظیم و بدون خرید هیچ‌چیز، از شش روز می‌رسد به یک ماه. این تفاوت را هیچ هاردی به این قیمت به تو نمی‌دهد.
و اگر داری قیمت می‌گیری، همین جدول کافی است که بفهمی پیشنهادی که جلویت گذاشته‌اند با نیازت می‌خورد یا نه. چیزی که در عوامل هزینه‌ی نصب هم گفتیم: مقایسه‌ی دو پیش‌فاکتور بدون دانستن این‌ها بی‌معنی است.
هارد، همان هارد کامپیوتر نیست
این بخشی است که صرفه‌جویی در آن همیشه گران تمام می‌شود.
هارد یک سیستم ضبط، بیست‌وچهار ساعت در شبانه‌روز و هفت روز هفته در حال نوشتن است، آن هم به‌صورت چند جریان هم‌زمان. هاردی که برای کامپیوتر خانگی ساخته شده، برای این الگوی کاری طراحی نشده. ممکن است یک سال کار کند، ممکن است سه ماه.
هاردهایی که مخصوص سیستم‌های نظارتی ساخته می‌شوند، تفاوتشان در همین است: برای نوشتن پیوسته و دمای بالاتر و ارتعاش چند دیسک در یک جعبه طراحی شده‌اند. روی بسته‌شان هم معمولاً نوشته برای چه حجم نوشتنی در سال ساخته شده‌اند.
و بدترین حالتِ خرابی هارد این نیست که دستگاه روشن نشود. این است که بی‌صدا از کار بیفتد و تو سه ماه بعد، وقتی دنبال یک ضبط مهم می‌گردی، بفهمی این مدت هیچ‌چیز ذخیره نمی‌شده.
یک تنظیم که جلوی همین را می‌گیرد
تقریباً همه‌ی دستگاه‌های ضبط می‌توانند وضعیت سلامت هارد را بررسی کنند و اگر هارد خطا داد یا از دسترس خارج شد، هشدار بدهند. این قابلیت تقریباً همیشه خاموش است.
در منوی دستگاه، بخش هشدارها یا رویدادها، گزینه‌ای برای خطای هارد هست. روشنش کن و خروجی‌اش را روی اعلان موبایل یا ایمیل بگذار. این دو دقیقه وقت می‌برد و تفاوتش این است که به‌جای سه ماه، همان روز می‌فهمی.
همین امشب بفهم چند روز داری
لازم نیست حساب و کتاب کنی. عددِ واقعی روی خودِ دستگاه هست و دو دقیقه وقت می‌برد:
وارد بخش پخش یا بازپخش دستگاه شو (همان‌جا که ضبط‌های گذشته را می‌بینی).
تقویم را باز کن. روزهایی که ضبط دارند معمولاً پررنگ یا علامت‌دار هستند.
برو عقب تا به اولین روزی برسی که دیگر ضبطی ندارد.
فاصله‌ی آن روز تا امروز، همان تعداد روزهای واقعیِ توست.
این عدد را با آنچه فکر می‌کردی مقایسه کن. اگر کمتر از نیازت بود، قبل از اینکه سراغ خرید هارد بروی، اول همان چهار تنظیمی که بالا گفتیم را بررسی کن. در بیشتر موارد جواب همان‌جاست.
چهار اشتباهی که زیاد می‌بینیم
هارد کامپیوتری در دستگاه ضبط. ارزان‌تر است و کار هم می‌کند — تا روزی که نکند.
انتظار اینکه ضبط‌ها جمع شوند. فضا تمام‌شدنی است و سیستم بازنویسی می‌کند. هیچ ضبطی ماندگار نیست مگر خودت جداگانه ذخیره‌اش کنی.
ذخیره‌نکردن ضبطِ مهم. وقتی اتفاقی افتاد، همان روز فایلش را روی فلش یا گوشی بگیر. نگذار برای بعد؛ «بعد» ممکن است از ظرفیت هاردت دیرتر باشد.
خاموش‌بودن هشدار خرابی هارد. همان دو دقیقه‌ای که بالا گفتیم.
جمع‌بندی
تعداد روزهای ضبط، تنها عددی است که مشخص می‌کند این سیستم در لحظه‌ی نیاز به کارت می‌آید یا نه. و برخلاف چیزی که به نظر می‌رسد، بیشترش کردن معمولاً خرید نمی‌خواهد — تنظیم می‌خواهد.
اگر مطمئن نیستی سیستم فعلی‌ات چند روز نگه می‌دارد یا داری برای یک سیستم جدید تصمیم می‌گیری، قبل از هر هزینه‌ای ارزشش را دارد که با کسی حرف بزنی که منفعتی در فروش هارد بزرگ‌تر به تو ندارد. در نکس‌یار کار ما همین است: بیست دقیقه حرف‌زدن، و بعد خودت تصمیم می‌گیری.
و اگر مسئله‌ات اصلاً ضبط نیست و یکی از دوربین‌هایت تصویر نمی‌دهد، این مطلب کمکت می‌کند قبل از هر تماسی خودت علت را پیدا کنی.